Nietypowe znaki towarowe w polskim orzecznictwie
April 30th, 2008, Tomasz RychlickiTen wpis zainspirowany został pytaniem i prośbą mojej sympatycznej koleżanki. Orzecznictwo sądów i Urzędu Patentowego RP nie jest zbyt bogate jeżeli chodzi o tą kwestię, jednak kilka spraw wartych jest przedstawienia.
- Znaki przestrzenne (3D)
- Dekoracja handlowa (trade dress) jako znak towarowy
- Pojedynczy kolor jako znak towarowy
- Zestaw kolorów (kompozycja kolorystyczna) jako znak towarowy
Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 czerwca 2005 r. Sygnatura akt II GSK 92/05.
Wykładni art. 4 i 7 ustawy o znakach towarowych należy dokonywać w świetle art. 3 ust. 1 lit. e Pierwszej Dyrektywy Rady Wspólnot Europejskich Nr 89/104. Zgodnie z treścią tego artykułu nie są rejestrowane, a za nieważne uznaje się już zarejestrowane oznaczenia, które składają się wyłącznie z kształtu wynikającego z charakteru samych towarów. Przepis ten należy interpretować w tym sensie, że oznaczenie składające się wyłącznie z formy towaru nie może być zarejestrowane, jeżeli zostanie wykazane, że podstawowe funkcjonalne cechy tej formy są przyporządkowane wyłącznie właściwościom technicznym.
Wyrok dotyczył następującego znaku
Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 marca 2006 r. Sygnatura akt VI SA/Wa 1705/05.
I. Interes prawny w domaganiu się unieważnienia prawa rejestracji znaku towarowego, w świetle art. 30 ustawy z dnia 31 stycznia 1985 r. o znakach towarowych (Dz. U. Nr 5, poz. 17 ze zm.), posiada podmiot, który wywodzi go z przyznanej mu przez obowiązujące przepisy kompetencji do żądania rejestracji lub używania znaku albo do pozbawienia istniejącego prawa z rejestracji ochrony ze względu na kolizję z własnym przyznanym mu w tym zakresie prawem.
II. Istnieje domniemanie dobrej wiary, a złą wiarę należy udowodnić. Przyjmuje się, iż zła wiara zachodzi u tego, kto ma świadomość niezgodności danego stanu rzeczy z rzeczywistym stanem prawnym albo wskutek niedbalstwa nie zna rzeczywistego stanu prawnego.
III. Zgodnie z utrwalonym stanowiskiem doktryny, praktyką i orzecznictwem znak towarowy, stosownie do przepisów art. 7 oraz art. 9 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy o znakach towarowych, należy oceniać jako integralną całość. Nie można ocenić jednego elementu znaku np. grafiki, nie odnosząc się do elementów słownych znaku, lub odnosząc się w niewystarczający sposób. Zatem, jeżeli Urząd Patentowy RP dokonuje oceny poszczególnych elementów znaków towarowych, to następnie winien je zestawić w całość i wyciągnąć końcowe wnioski.
Oraz wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 lutego 2007 r. Sygnatura akt II GSK 247/06, w któym NSA oddalił skargę kasacyjna przedsiębiorstwa K.
Nie można z góry zakładać, że w przypadku znaków słowno-graficznych element słowny ma charakter decydujący, z uwagi na jego łatwość zapamiętywania i komunikowania. Przy ocenie podobieństwa oznaczeń należy bowiem uwzględniać ogólne wrażenie, jakie porównywane oznaczenia wywierają na odbiorcę.
Wyroki dotyczyły znaku TERRAVITA, R-142204.
Ciągle mam jednak wątpliwości czy właściwe zakwalifikowałem ten znak jako kategorię “trade dress”, czyli m.in. tak jak to pojęcie rozumiane jest w amerykańskiej doktrynie i orzecznictwie na przykładzie sprawy Two Pesos, Inc. v. Taco Cabana, Inc., 505 U.S. 763 (1992). Może jednak jest to znak przestrzenny? Dyskusyjne.
Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracynego w Warszawie z 3 sierpnia 2005 r. Sygnatura akt VI SA/Wa 1482/04.
Pojedynczy kolor nie jest w swej naturze zdolny do samodzielnego odróżniania towarów poszczególnych przedsiębiorstw. Jednakże, jeśli nawet pojedynczy kolor nie ma zdolności odróżniającej w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. b Dyrektywy to może nabyć taką zdolność w stosunku do towarów w wyniku używania. Czynnik ten musi być brany pod uwagę przy ocenie zdolności rejestrowej koloru jako znaku towarowego.
Wyrok dotyczył znaku:
Separate Color RED Pantone 485 C do oznaczania towarów w klasie 30, takich jak: wyroby cukiernicze, wyroby czekoladowe, słodycze.
Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 listopada 2004 r. Sygnatura akt GSK 864/04.
Znak towarowy niedookreślony, niewystępujący w tej samej postaci, nie ma dostatecznych znamion odróżniających w rozumieniu art. 4 ust. 1 i art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 31 stycznia 1985 r. o znakach towarowych.
Wyrok dotyczył znaku zgłoszonego w trybie międzynarodowej rejestracji znaku towarowego graficznego. Zaprezentowany w postaci dwubarwnej kompozycji (dolna część pomarańczowa, górna zaś biała).