Lana Knedlik jest amerykańskim rzecznikiem patentowym z Kansas City i utalentowaną piosenkarką. Napisała kawałek “Bar Date” i nagrała do tego teledysk.
Dennis Crouch jak zwykle ma ciekawy wpis na ten temat.
Interesująca “parodia”.
Dodatkowo zacytuję (sic!) ciekawy fragment.
The Computer and Communications Industry Association opublikowało raport (plik PDF, 2,28MB) w którym zawarte są wnioski, że wyjątki związane z doktryną fair use przyniosły gospodarce USA dochody rzędu 4.5 tryliona (1 000 000 000 000) dolarów. Co ciekawe przewyższa to wkład przemysłu opierajacego swoją działalność na restrykcyjnej ochronie praw autorskich. Tymczasem na www.slashdot.org prowokujący wątek o tym, że Canadian Recording Industry Association potwierdza legalność P2P.
O tym jak inni postrzegają wpływ technologii peer-to-peer na przemysł muzyczny możecie przekonać się z fragmentu odcinka 709 serialu South Park, który został po raz pierwszy wyemitowany przez Comedy Central w dniu 29 października 2003 r. i nosił tytuł “Christian Rock Hard”.
Na stronie www.boingboing.net znaleźć można wypowiedź Trent Reznora z Nine Inch Nails.
As for the special situation in China, it does not seem to be easy to obtain Western music via legal channels, so I have the following suggestion for our fans: If you can find and buy our legal CDs, I express my thanks for your support. If you cannot find it, I think that downloading from the Internet is a more acceptable option than buying pirated CDs. Our music is easy to find on the Internet, and you might not need to spend much effort to find most of our songs. If you like our songs after you’ve heard them, please feel free to share it with your friends. As I have put all my effort and heart into my music, I sincerely hope that more and more people can share the enjoyment with us.
Bardzo śmieszna relama, którą szczegółowo opisał Marcin Sochacki, więc nie będę się powtarzał, tylko zacytuję. Szacunek.
Wielu już napisało o nowej reklamie Vision Express, ale nie widziałem do tej pory jej nagrania. Poprosiłem Huberta „Depesza” Lubaczewskiego o udostępnienie nagrania z TV, które zamieszczam poniżej.
Reklama robi furorę w środowisku internautów ze względu na dość charakterystyczny dobór liter na tablicy okulistycznej. Są to mianowicie znane skrótowce stosowane na wszelkiego rodzaju czatach i innych sytuacjach: OMG, WTF, STFU, PWN3D, UR A NOOB, LMAO, ROTF, KTHXBYE, :P. Szacunek dla agencji medialnej, która to wymyśliła! Pomysł pochodzi prawdopodobnie z projektu giftedtwisted dostępnego na cafepress.com
Poniżej wspomniany film reklamowy.
Aktualizacja na dzień 8 września 2007 r.
Witam czytelników, witam hakerów, witam lamerów^H^H^H^H^H^H^Hprawników. Zainstalowałem plugin, który możliwi każdemu z was oglądanie tych krótkich filmów bezpośrednio u mnie na stronie. Oczywiście nadal polecam wam VLC.
Serwis YouTube usunął kilka krótkich fragmentów filmów, które tam umieściłem, aby móc je potem przytoczyć tutaj na stronie w moich skromnych wpisach m.in. w celu wyjaśnienia określonych zagadnień prawnych. Z braku wolnego czasu nie bedę szedł drogą jaką wybrała profesor Wendy Seltzer. Wspominałem o tym m.in we wpisie zatytułowanym Skuteczna Wendy. Nie mam też zamiaru wymieniać się korespondencją z prawnikami reprezentującymi przedsiębiorstwa Comedy Central lub 20th Century Fox, ani tym bardziej dokształcać ich za darmo w doktrynie fair use lub prawie cytatu. Jeżeli jednak będzie jakaś korespondencja to możecie być pewni, że przytoczę ją na tej stronie. Mam nadzieję, że amerykańscy prawnicy szlifują język polski, chociaż do odpowiedniej reprezentacji znajdą pewnie kogoś w nas w kraju. Tak czy siak serdecznie zapraszam. Poniżej odnośniki do filmów w formacie FLV wraz z tytułami wpisów, które ilustrowały. Do oglądania sugeruję w pełni darmowe oprogramowanie o wdzięcznej nazwie VLC.
Fragment Krusty the Clown as trademark in the Simpsons (660 KB), który pierwotnie umieściłem we wpisie zatytułowanym Krusty the Clown.
Fragment Eric Cartman’s opinion about Family Guy series (3,8 MB), który pierwotnie umieściłem we wpisie zatytułowanym The Simpsons o Family Guy i American Dad.
Fragment South Park and downloading music from Internet (1,7 MB), który pierwotnie umieściłem we wpisie zatytułowanym South Park gang i pobieranie plików z Internetu.
Od pewnego czasu zbierałem odnośniki do tego typu filmów. Łączy je wspólna myśl przewodnia - krytyka działalności marketingowej i reklamowej, w różnej formie. Zapraszam na krótki seans.
Jeszcze na dokładkę pewna reklama. W zasadzie to dla uzyskania większej skuteczności powinienem umieścić ją w trakcie seansu. ;)
Oraz jej wyśmienita parodia.
Aktualizacja na dzień 5 września 2007 r.
W związku z tym, że przedsiębiorstwo YouTube usunęło ze swojego serwisu film zacytowany poniżej zdecydowałem się na podanie bezpośredniego odnośnika do fragmentu Krusty the Clown as trademark in the Simpsons (660 KB). Do oglądania sugeruję w pełni darmowe oprogramowanie o wdzięcznej nazwie VLC.
Szum wokół The Simpsons ucicha więc napisze coś w temacie. Przypomniałem sobie o pewnym fragmencie. Możecie go obejrzeć poniżej.
Początkowo zignorowałem ten wątek ale niesiony jakimś impulsem postanowiłem sprawdzić czy Krusty mówił prawdę. Sami wiecie jak to jest z chciwymi klownami. Szybkie wyszukiwanie przeprowadzone na stronie Trademark Electronic Search System ujawniło m.in. informacje o znakach towarowych nr 74080331, 74080332, 74080379, 74080308 oraz 74080380. W informacjach dla ostatniego z wymienionych znaków można przeczytać chociażby:
Goods and Services (Abandoned) IC 041. US 107. G & S: entertainment services in the form of providing a series of television programs, motion picture production and distribution services and children live action shows.
Dla wszystkich z Was, którzy są bardziej zainteresowani tym tematem podaje poniżej dodatkowy wynik poszukiwania, który przeprowadziłem dla znaku towarowego nr 74080308:
Trademark Name: KRUSTY THE CLOWN
(Words only)
Filing Date: July 20, 1990
Serial Number: 74-080308
Official Gazette Status: ABANDONED - NO STATEMENT OF USE
Status Date: February 21, 1993
Goods/Services: STATIONERY, WRITING PAPER AND ENVELOPES, MOUNTED AND UNMOUNTED PHOTOGRAPHS, HOUSEHOLD GLUE AND PASTE, PAINT BRUSHES, PLAYING CARDS, COMIC BOOKS, POSTERS, TABLECLOTHS MADE OF PAPER, STAPLERS, PENCIL CUPS, DESK TOP ORGANIZERS, DESK CALENDARS, WALL CALENDARS, GREETING CARDS, COLORING BOOKS, PAPER NAPKINS, WRAPPING PAPER, INSTRUCTIONAL AND EDUCATIONAL BOOKS, CHILDREN’S BOOKS, GAME BOOKS, FICTIONAL NOVELS AND SHORT STORY BOOKS (INTERNATIONAL CLASS: 16; US CLASS: 22, 23, 29, 37, 38, 5)
International Class: 16 (PAPER GOODS AND PRINTED MATTER) - PRIMARY CLASS
U.S. Class:
22 (GAMES, TOYS, AND SPORTING GOODS) - SECONDARY CLASS
23 (CUTLERY, MACHINERY, HAND TOOLS, AND PARTS THEREOF)
29 (BROOMS, BRUSHES AND DUSTERS)
37 (PAPER AND STATIONERY)
38 (PRINTS AND PUBLICATIONS)
5 (ADHESIVES)Register Type: PRINCIPAL REGISTER
Active/Inactive: INACTIVE
First Use Date: FIRST USE DATE NOT AVAILABLE (INTERNATIONAL CLASS: 16; US CLASS: 22, 23, 29, 37, 38, 5)
First Commerce Date: IN COMMERCE DATE NOT AVAILABLE (INTERNATIONAL CLASS: 16; US CLASS: 22, 23, 29, 37, 38, 5)
Publication Date: May 28, 1991
Correspondent: WILLIAM H. LOCKARD, ESQ. FOX, INC. P.O. BOX 900, BEVERLY HILLS, CA 90213
Intent to Use: FILED AS INTENT TO USE
Word Count: 3
OWNERSHIP INFORMATION:
Owner: TWENTIETH CENTURY FOX FILM CORPORATION (DELAWARE CORPORATION) 10201 WEST PICO BOULEVARD, LOS ANGELES, CA 90035 AS OF May 28, 1991Applicant: TWENTIETH CENTURY FOX FILM CORPORATION (DELAWARE CORPORATION) LOS ANGELES, CA AS OF July 20, 1990
Applicant: TWENTIETH CENTURY FOX FILM CORPORATION (DELAWARE CORPORATION) LOS ANGELES, CA AS OF July 20, 1990
Jak widać Krusty the Clown minął się z prawdą tylko odrobinę. Najwyraźniej nie skonsultował się ze swoim rzecznikiem patentowym. Natomiast natychmiastowa “rodzajowa reakcja” wykonana przez Marge była conajmniej perfidna. ;)
Poniżej możecie zobaczyć naprawdę ciekawe zestawienie dawnych logotypów/znaków towarowych różnych stacji telewizyjnych. Jest nawet dźwięk.
Wiem jedno, porównywanie instytucji prawnych z dwóch tak odmiennych systemów jest conajmniej trudne. Podobnie jest z tłumaczeniem prawniczych pojęć. Ale przez mocno “naciąganą” analogię mógłbym stwierdzić w nawiązaniu do tytułu tego wpisu, że dozwolony użytek to wredna suka. Myśle, że nieoficjalnie pewne duże koncerny podzielają tą opinię.
Jak promować swoją markę lub znak towarowy u konkurencji. Bez komentarza. ;-)
Kilka dni temu opublikowałem wpis Zespół Pirate Bay jako The Simpsons poświęcony cyfrowej kopii tej kultowej produkcji, którą znaleźć można w sieci i reakcji na ten temat zespołu znanego z działalności związanej z adresem www.thepiratebay.org. Teraz proponuję wam ciekawy artykuł na stronie www.zeropaid.com o pozycji The Simpsons Movie w box office i o tym co przydarzyło się Bartowi Simpsonwi jak ściągał film z Internetu. Poniżej pewna opcja, jak oglądać filmy z sieci i to zupełnie legalnie. ;)
Temat tego wpisu wyjaśnią zapewne szczegóły z recenzji pewnej książki w artykule na stronie www.thebachelorguy.com. Ja dodatkowo polecam stronę www.patentlysilly.com oraz “Galerię Mało Znanych Patentów” dostępną na stronie www.delphion.com, a także (Internet is for porn, what do you think the Net was born for?) ciekawe zestawienie sex patentów w serwisie www.fleshbot.com. Poniżej także krótka lista kontrowersyjnych “patentów internetowych”, przyznanych na tzw. wynalazki programistyczne i metody biznesowe przez USPTO. Mam nadzieję, że potencjalni czytelnicy, będący jednocześnie przeciwnikami udzielania patentów na tego typu “wynalazki”, mają silne nerwy i przebrną przez lekturę zastrzeżeń patentowych bez zbędnych kłopotów z sercem.
Tak już całkowicie na marginesie. Oryginalny utwór zatytułowany “The Internet is for porn” jest dostępny na stronie www.avenueq.com, w formacie RealMedia. Poniżej natomiast możecie obejrzeć inną wersję, wykonana przez graczy World of Warcraft. Mogę tylko spekulować, że została ona zrobiona bez uzyskania odpowiedniej zgody lub licencji od właścicieli praw do przedstawienia Avenue Q. Ale z drugiej strony, dla ich obrony, możnaby zastosować przesłanki wynikające z amerykańskiej doktryny fair use (parodia). Oh ten Internet.
Ten wpis powstał z inspiracji czerpanej z lektury wielu opisów dostępnych w sieci na temat książki profesorów Michaela Meurera i Jima Bessena zatytułowanej “Do Patents Work?”, która ukaże się w 2008 r., a ja czekam na nią na pewno bardziej niecierpliwie niż na nowa książkę o Harrym Potterze. Polecam stronę Dennisa Croucha zawierającą kompilację informacji na temat tej publikacji.
Komisja Europejska otwiera kanał o nazwie EUtube w serwisie www.youtube.com.
Serial “Czterej pancerni i pies”, którego czołówkę umieszczam poniżej kojarzy chyba każdy.
Maryla Rodowicz wydała na swojej stronie www.marylarodowicz.pl następujące oświadczenie.
Nieoczekiwanie moja piosenka sprzed pięciu lat - “Marusia” - odżyła za sprawą procesu wytoczonego mi przez spadkobierczynię praw autorskich do scenariusza serialu “Czterej pancerni i pies”. Pani Przymanowska, wdowa po autorze książki i scenariusza, domaga się 130 tys. złotych za krzywdy moralne i należne jej prawa. Krzywdy, ponieważ uważa, iż filmowa Marusia była młodsza, szczuplejsza i ogólnie była ideałem urody dla wielu pokoleń.
Tyle, że ani ja nie gram w tym filmie, ani nie występuję w roli Marusi, ani nie wchodzę w relacje z postaciami serialu, co sugeruje powódka. Stoję w studio na tle ekranu, “ucięta” do kolan i śpiewam piosenkę. Utwór ten zresztą nie był inspirowany serialem. W refrenie, owszem - śpiewam Marusia maja, liubliu tiebia, czyli raczej zwracam się do postaci. W dodatku ubrana byłam w w swoją prywatną ulubioną amerykańską kurtkę wojskową, a nie w mundur sowieckiej sanitariuszki, jak wmawia opinii publicznej pani Przymanowska. Na ramiona miałam narzucony wojskowy szynel.
Ważną informacją jest, jak sądzę, fakt zakupienia przeze mnie od TVP praw producenckich przed przystąpieniem do realizacji wideoklipu.
Dalszy ciąg nastąpi w sierpniu, bo do tego czasu sąd odroczył rozprawę.Maryla Rodowicz
Piosenkę Marusia (plik w formacie MP3), której dotyczy ten spór, a w zasadzie to o teledysk do niej, ale nie znalazlem go nigdzie, możecie pobrać ze strony Maryli Rodowicz. Przyznam szczerze, że jestem niesamowicie zainteresowany wyrokiem sądu i cieszy mnie fakt publikacji utworów pani Maryli Rodowicz na jej stronie.
Aktualizacja na dzień 19 września 2007 r.
Warszawski Sąd Okręgow orzekł, że wykorzystanie scen z filmu “Czterej pancerni” w teledysku Maryli Rodowicz było tylko dopuszczalną prawem inspiracją.
Aktualizacja na dzień 11 października 2007 r.
Znalazłem teledysk.