Prawo własności intelektualnej, prawo komputerowe, prawo Internetu, prawo autorskie, prawo domen internetowych, prawo własności przemysłowej, prawo znaków towarowych, prawo reklamy i promocji

Abstract:
Just as states have spent the last several years wrestling with the appropriate legal response to terror, they must now undertake a similar effort to deal with the burgeoning use of information operations (IO). IO involves the use of information technology, such as computer network attacks or psychological operations, to influence, disrupt, corrupt, usurp or defend information systems and the infrastructure they support. More than thirty states have developed IO capacities. But IO is also undoubtedly attractive to non-state actors like Al Qaeda, since the technology is mostly inexpensive, easy-to-use, and capable of deployment from virtually anywhere.

This Article assesses the ways in which international law, specifically the rules regulating the use of force and the law of war, currently applies to IO. Conventional wisdom suggests existing rules can cover IO by analogy. The conventional wisdom is only half-right. This Article explains why the existing rules govern IO, but challenges the unstated assumption that they do so appropriately. Translating existing rules into the IO context produces extensive uncertainty, risking unintentional escalations of conflict where forces have differing interpretations of what is permissible. Alternatively, such uncertainty may discourage the use of IO even if it might produce less harm than traditional means of warfare. Beyond uncertainty, the existing legal framework is insufficient and overly complex. Existing rules have little to say about the non-state actors that will be at the center of future conflicts. And where the laws of war do not apply, even by analogy, an overwhelmingly complex set of other international and foreign law rules purport to govern IO.

To remedy such deficiencies, this Article proposes a new legal framework, an international law for information operations (ILIO). By adopting an ILIO, states could alleviate the uncertainty and complexity of the status quo, reduce transaction costs for states fighting global terror, and lessen the collateral costs of armed conflict itself. This Article concludes with a review of some of the regulatory design questions facing an ILIO, but does not offer any specific rules. Rather, its ultimate aim is to convince states and scholars about the need for an ILIO in the first place.

Hollis, Duncan B., “Why States Need an International Law for Information Operations” . Lewis & Clark Law Review, Vol. 11, No. 4, 2007 r. Dostępny na stronie SSRN: http://ssrn.com/abstract=1083889.

Ostatnio dużo zabawy sprawia mi wyszukiwanie prawniczych odwołań w różnych filmach. Jak widać niekoniecznie chodzi o filmy z aktorami z krwi i kości, które poświęcone są stricte sprawom sądowym. Bee Movie jest bardzo dobrą produkcja i polecam wszystkim wizytę w kinie. Oczywiście w Internecie znaleźć można publikacje w stylu Bee.Movie.REPACK.TS.XviD-PreVail. Jednak w tym przypadku nic nie zastąpi dużego kinowego ekranu. Moje ulubione cytaty? Kiedy pszczoła o nazwisku Barry B. Benson (na zdjęciu w temacie po prawej stronie) podsumowując pozew przeciwko ludzkości o naruszenia prawa do miodu, stwierdza:

When I’m done with the humans they won’t be able to say “Honey I’m home” without paying a royalty.

Ale najbardziej trafnym podsumowaniem całego “wątku prawniczego” jest oświadczenie jego znajomego komara Mooseblooda (na zdjęciu z lewej strony), który odpowiada na pytanie czy także jest prawnikiem.

Ma’am I was already a bloodsucking parasite. All I needed was a briefcase.

Jakiś czas temu przeczytałem wyrok w sprawie Miles v. City Council of Augusta, 551 F. Supp. 349 (D. Ga. 1982). Materia sprawy oraz wywody sędziego Bowena w przypisie nr 1 skłoniły mnie do tego aby ten wpis zadedykować mojemu znajomemu. Jeremy Phillips jest dla mnie przyjacielem, mentorem i autorytetem oraz współtwórcą sławnego bloga www.ipkat.com. Poniżej cytuję fragment wyroku.

In ruling on the motions for summary judgment, the Court has considered only the evidence in the file. However, it should be disclosed that I have seen and heard a demonstration of Blackie’s abilities. The point in time of the Court’s view was late summer, 1982, well after the events contended in this lawsuit. One afternoon when crossing Greene Street in an automobile, I spotted in the median a man accompanied by a cat and a woman. The black cat was draped over his left shoulder. Knowing the matter to be in litigation, and suspecting that the cat was Blackie, I thought twice before stopping. Observing, however, that counsel for neither side was present and that any citizen on the street could have happened by chance upon this scene, I spoke, and the man with the cat eagerly responded to my greeting. I asked him if his cat could talk. He said he could, and if I would pull over on the side street he would show me. I did, and he did. The cat was wearing a collar, two harnesses and a leash. Held and stroked by the man Blackie said “I love you” and “I want my Mama.” The man then explained that the cat was the sole source of income for him and his wife and requested a donation which was provided. I felt that my dollar was well spent. The cat was entertaining as was its owner. Some questions occurred to me about the necessity for the multiple means of restraint and the way in which the man held the cat’s paw when the cat was asked to talk. However, these are not matters before the Court and are beyond the purview of a federal judge. I do not know if the man whom I saw with the cat was the plaintiff Mr. Miles.

This sequence has not been considered as evidence or as an uncontroverted fact in the case. It is simply stated for the purpose of a disclosure to the parties of the chance contact.

W 2004 roku pisalem na podstawie artykulu na stronie www.bbc.co.uk o konflikcie na temat flag panstwowych Rumunii i Czadu. Przegladajac ostatnio atlas zaczalem sie zastanawiac co pomyslec o flagach Indonezji i Monako. Jakies podpowiedzi?

Nie byłem do końca pewny czy powinienem pisać i publikować ten post, ale po chwili uświadomiłem sobie ze używam tyle wulgaryzmów (niczym przysłowiowy szewc), więc nie będę tutaj zgrywał świętoszka. Dodatkowo przedstawione sprawy są mocno śmieszne. Tak więc najpierw sprawdźcie stronę www.legalreader.com z artykułem o wniosku apelacyjnym od decyzji “asshole Ronald B. Leighton”. Nieźle. Jest tam także krótka informacja o “Motion to Kiss My Ass” (nieudolnie przetłumacze to jako “wniosek aby pocałować mnie w dupe”). I na końcu, ale nie mniej ważne. Fairman, Christopher M., “Fuck” (March 2006). Ohio State Public Law Working Paper No. 59. Dostępny na stronie SSRN: http://ssrn.com/abstract=896790. Mam nadzieję, że będzie to dla was przyjemna lektura. Tym natomiast, którym nie podoba się ta strona (w szczególności z tym postem) i chcieli by to wrzucić na jakieś indeksy, dedykuję z sympatii wiersz Juliana Tuwima zatytułowany “Absztyfikanci Grubej Berty”.

To może korzystając z prawa cytatu. “Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej poszukuje prawników cierpiących na chorobę psychiczną. Dwie osoby mają szansę na etat. - Ich zatrudnienie jest jednym z elementów unijnego programu Cogito - tłumaczą pracownicy MOPS.” Zastanawiamy się z Wojtkiem jakie mamy szanse na tą pracę. Jak nie my (studia LLM w USA) to moge zgłosić kilku kandydatów. Szczegóły w artykule na stronie www.miasta.gazeta.pl.