Prawo własności intelektualnej, prawo IT, prawo komputerowe, prawo Internetu, prawo autorskie, prawo domen internetowych, prawo własności przemysłowej, prawo znaków towarowych, prawo reklamy i promocji, prawo prasowe, prawo patentowe

Selling botnets for particular attacks, black markets for stolen identities, and malware construction kits are all now par for the course for the increasingly commercial malware industry. Discovering that malware authors have actually turned to End-User License Agreements (EULAs) in an attempt to protect their own intellectual property, however, most definitely qualifies as something new, different, and beautifully ironic.

Szczegół w artykule na stronie www.arstechnica.com.

Co z egzekwowaniem takiej “umowy” przed amerykańskim sądem? Oczywiście tego typu kontrakt zostałby uznany za nieważny. Potwierdza to wyrok w sprawie Weisbren v. Peppercorn Prods., Inc., 41 Cal. App. 4th 246, 262, 48 Cal. Rptr. 2d 437, 447 (1995), gdzie z kolei cytowany jest wyrok w sprawie Lewis & Queen v. N.M. Ball Sons, 48 Cal. 2d 141, 150, 308 P.2d 713, 719 (1957).

The courts generally will not enforce an illegal bargain or lend their assistance to a party who seeks compensation for an illegal act. The reason for this refusal is not that the courts are unaware of possible injustice between the parties, and that the defendant may be left in possession of some benefit he should in good conscience turn over to the plaintiff, but that this consideration is outweighed by the importance of deterring illegal conduct. Knowing that they will receive no help from the courts and must trust completely to each other’s good faith, the parties are less likely to enter an illegal arrangement in the first place.

Serwis www.ebay.com zmienił zasady dotyczące aukcji cyfrowych materiałów. Szczegóły na stronie www.ebaychatter.com

Odnośnik do filmu podesłał mi regularny czytelnik tej strony, którego pozdrawiam.

Jeżeli zastanawialiście się, czy w tym filmie dochodzi do naruszenia prawa do znaku towarowego, (oczywiście według prawa amerykańskiego) to anglojęzyczne hasła na dzisiaj brzmią: trademark tarnishment i parody defence.

Warunki umowy typu clickwrap określone dwoma słowami. Sprawdźcie wpis na stronie www.stopbadware.org.

Polecam także lekturę wyroku w sprawie Specht v. Netscape Communications Corp., 150 F. Supp. 2d 585 (S.D.N.Y.2001), gdzie dogłębie analizowano tego rodzaju umowę w aspekcie prawa amerykańskiego.

Dodatkowo sugeruję przeczytać kilka artykułów m.in. Lemley, Mark A., “Terms of Use” . Minnesota Law Review, Vol. 91, 2006. Dostępny na stronie SSRN: http://ssrn.com/abstract=917926.

To co w systemie prawa stanowionego (Civil law) wydawać się może oczywiste, to w USA wymagało wydania wyroku w trybie writ of mandamus. W sprawie Douglas v. United States Dist. Court for the Cent. Dist. of Cal., 2007 U.S. App. LEXIS 17061 (9th Cir. 2007), U.S. Court of Appeals for the Ninth Circuit orzekł, że przedsiębiorstwo internetowe publikujące treść umowy w formie Terms Of Use (inaczej określane w doktrynie jako browserwrap license/agreement/contract) nie może jednostronnie zmnienić wcześniej określonych postanowień umownych bez odpowiedniego powiadomienia drugiej strony.

W wydaniu tego orzeczenia brał udział sędzia Alex Kozinski, który jest bardzo interesującą postacią, wypowiadającą się wielokrotnie chociażby w tematyce prawa znaków towarowych i prawa do wizerunku. To spod jego pióra w bardzo ciekawym wyroku w sprawie White v. Samsung Elec. Am., Inc., 989 F.2d 1512 (9th Cir. 1993), wyszło zgrabne określenie “Hollywood Circuit” opisujące prawo tworzone przez U.S. Court of Appeals for the Ninth Circuit.

Pełna lista z odnośnikami do artykułów sędziego Kozinski’ego dostępna jest na stronie www.alex.kozinski.com. Dla zainteresowanych prawem znaków towarowych i prawem do wizerunku oraz zagadnieniami wolności słowa polecam także artykuł S.Y. Reeves, “Speech-zilla Meets Trademark Kong?: How the Hollywood Circuit Got It Wrong in the Barbie Battle, Mattel, Inc. v. MCA Records, Inc.”, 4 Minn. Intell. Prop. Rev. 285, plik PDF.

Na końcu zacytuję kilka naprawdę intersujących wątków poruszonych przez sędziego Kozinski’ego w wyroku w sprawie White v. Samsung Elec. Am., Inc., 989 F.2d 1512 (9th Cir. 1993) at 1512-1513.

Saddam Hussein wants to keep advertisers from using his picture in unflattering contexts. [fn1] Clint Eastwood doesn’t want tabloids to write about him. [fn2] Rudolf Valentino’s heirs want to control his film biography. [fn3] The Girl Scouts don’t want their image soiled by association with certain activities. [fn4] George Lucas wants to keep Strategic Defense Initiative fans from calling it “Star Wars.” [fn5] Pepsico doesn’t want singers to use the word “Pepsi” in their songs. [fn6] Guy Lombardo wants an exclusive property right to ads that show big bands playing on New Year’s Eve. [fn7] Uri Geller thinks he should be paid for ads showing psychics bending metal through telekinesis. [fn8] Paul Prudhomme, that household name, thinks the same about ads featuring corpulent bearded chefs. [fn9] And scads of copyright holders see purple when their creations are made fun of. [fn10]

Fn1. See Eben Shapiro, Rising Caution on Using Celebrity Images, N.Y. Times, Nov. 4, 1992, at D20 (Iraqi diplomat objects on right of publicity grounds to ad containing Hussein’s picture and caption “History has shown what happens when one source controls all the information”).

Fn2. Eastwood v. Superior Court, 149 Cal. App. 3d 409, 198 Cal. Rptr. 342 (1983). [**3]

Fn3. Guglielmi v. Spelling-Goldberg Prods., 25 Cal. 3d 860, 160 Cal. Rptr. 352, 603 P.2d 454 (1979) (Rudolph Valentino); see also Maheu v. CBS, Inc., 201 Cal. App. 3d 662, 668, 247 Cal. Rptr. 304 (1988) (aide to Howard Hughes). Cf. Frank Gannon, Vanna Karenina in Vanna Karenina and Other Reflections (1988) (A humorous short story with a tragic ending. “She thought of the first day she had met VR _ _ SKY. How foolish she had been. How could she love a man who wouldn’t even tell her all the letters in his name?”).

Fn4. Girl Scouts v. Personality Posters Mfg., 304 F. Supp. 1228 (S.D.N.Y. 1969) (poster of a pregnant girl in a Girl Scout uniform with the caption “Be Prepared”).

Fn5. Lucasfilm Ltd. v. High Frontier, 622 F. Supp. 931 (D.D.C. 1985).

Fn6. Pepsico Inc. claimed the lyrics and packaging of grunge rocker Tad Doyle’s “Jack Pepsi” song were “offensive to [it] and [are] likely to offend [its] customers,” in part because they “associate [Pepsico] and its Pepsi marks with intoxication and drunk driving.” Russell, Doyle Leaves Pepsi Thirsty for Compensation, Billboard, June 15, 1991, at 43. Conversely, the Hell’s Angels recently sued Marvel Comics to keep it from publishing a comic book called “Hell’s Angel,” starring a character of the same name. Marvel settled by paying $ 35,000 to charity and promising never to use the name “Hell’s Angel” again in connection with any of its publications. Marvel, Hell’s Angels Settle Trademark Suit, L.A. Daily J., Feb. 2, 1993, § II, at 1. [**4]

Trademarks are often reflected in the mirror of our popular culture. See Truman Capote, Breakfast at Tiffany’s (1958); Kurt Vonnegut, Jr., Breakfast of Champions (1973); Tom Wolfe, The Electric Kool-Aid Acid Test (1968) (which, incidentally, includes a chapter on the Hell’s Angels); Larry Niven, Man of Steel, Woman of Kleenex in All the Myriad Ways (1971); Looking for Mr. Goodbar (1977); The Coca-Cola Kid (1985) (using Coca-Cola as a metaphor for American commercialism); The Kentucky Fried Movie (1977); Harley Davidson and the Marlboro Man (1991); The Wonder Years (ABC 1988-present) (”Wonder Years” was a slogan of Wonder Bread); Tim Rice & Andrew Lloyd Webber, Joseph and the Amazing Technicolor Dream Coat (musical).

Hear Janis Joplin, Mercedes Benz, on Pearl (CBS 1971); Paul Simon, Kodachrome, on There Goes Rhymin’ Simon (Warner 1973); Leonard Cohen, Chelsea Hotel, on The Best of Leonard Cohen (CBS 1975); Bruce Springsteen, Cadillac Ranch, on The River (CBS 1980); Prince, Little Red Corvette, on 1999 (Warner 1982); dada, Dizz Knee Land, on Puzzle (IRS 1992) (”I just robbed a grocery store - I’m going to Disneyland / I just flipped off President George - I’m going to Disneyland”); Monty Python, Spam, on The Final Rip Off (Virgin 1988); Roy Clark, Thank God and Greyhound [You're Gone], on Roy Clark’s Greatest Hits Volume I (MCA 1979); Mel Tillis, Coca-Cola Cowboy, on The Very Best of (MCA 1981) (”You’re just a Coca-Cola cowboy / You’ve got an Eastwood smile and Robert Redford hair . . .”).

Dance to Talking Heads, Popular Favorites 1976-92: Sand in the Vaseline (Sire 1992); Talking Heads, Popsicle, on id. Admire Andy Warhol, Campbell’s Soup Can. Cf. REO Speedwagon, 38 Special, and Jello Biafra of the Dead Kennedys.

The creators of some of these works might have gotten permission from the trademark owners, though it’s unlikely Kool-Aid relished being connected with LSD, Hershey with homicidal maniacs, Disney with armed robbers, or Coca-Cola with cultural imperialism. Certainly no free society can demand that artists get such permission. [**5]

Fn7. Lombardo v. Doyle, Dane & Bernbach, Inc., 58 A.D.2d 620, 396 N.Y.S.2d 661 (1977).

Fn8. Geller v. Fallon McElligott, No. 90-Civ-2839 (S.D.N.Y. July 22, 1991) (involving a Timex ad).

Fn9. Prudhomme v. Procter & Gamble Co., 800 F. Supp. 390 (E.D. La. 1992).

Fn10. E.g., Acuff-Rose Music, Inc. v. Campbell, 972 F.2d 1429 (6th Cir. 1992); Cliffs Notes v. Bantam Doubleday Dell Publishing Group, Inc., 886 F.2d 490 (2d Cir. 1989); Fisher v. Dees, 794 F.2d 432 (9th Cir. 1986); MCA, Inc. v. Wilson, 677 F.2d 180 (2d Cir. 1981); Elsmere Music, Inc. v. NBC, 623 F.2d 252 (2d Cir. 1980); Walt Disney Prods. v. The Air Pirates, 581 F.2d 751 (9th Cir. 1978); Berlin v. E.C. Publications, Inc., 329 F.2d 541 (2d Cir. 1964); Lowenfels v. Nathan, 2 F. Supp. 73 (S.D.N.Y. 1932).

Takie wyroki i omawiane w nich zagadnienia sprawiają, że nauka prawa amerykańskiego jest dla mnie od dłuższego czasu naprawdę ciekawą przygodą. Ale bez przesady, nie jestem kujonem/dziobakiem/molem książkowym (wybierzcie co chcecie), żeby wszystko było jasne. ;) O zagadnieniach prawnych związanych z umowami typu browserwrap napiszę w innym wpisie.

Nie tak dawno temu opublikowałem wpis zatytułowany Odpowiadaj za rootkita a dzisiaj przeczytałem na stronie www.wired.com historię o tym jak (nie)sławną licencję Sony/BMG (EULA) zaśpiewał żeński chór. Występ nagrał mieszkający w Toronto, kanadyjski artysta Brian Joseph Davis. Dodatkowo polecam wam sprawdźić stronę www.reasonableagreement.org.

Przedsiębiorsto Sony BMG pozywa The Amergence Group Inc., (dawniej SunnComm International), w związku z ich technologią MediaMax CD 3, użytą przez Sony do “zabezpieczenia” muzyki na płytach CD przed konsumentami, która jak się później okazało była nie tyle “skutecznym technologicznym zabezpieczeniem” co bardzo efektywnym rootkitem. Szczegóły sprawy BMG Music v. Amergence Group Inc., County Clerk Civil Index, NewYork County, New York Case Number: 602201/2007, na www.slashdot.org.

Przypomnę, że przeciwko przedsiębiorstu Sony złożony został w 2006 r. pozew zbiorowy. Sprawa zakończyła się ugodą. Dla dociekliwych polecam lekturę In re: SONY BMG CD Technologies Litigation, Case No. 1:05-cv-09575-NRB, United States District Court For The Southern District Of New York, 2005 U.S. Dist. Ct. Motions 9575, 2006 U.S. Dist. Ct. Motions LEXIS 9329.

Jest także kilka ciekawych artykułów na temat odpowiedzialności producenta za wadliwe oprogramowanie. Polecam m.in. P.A. Alces, A.S. Book, “When Y2K Causes “Economic Loss” to “Other Property”", 84 Minn. L. Rev. 1 (1999), F.E. Zollers, A. McMullin, S.N. Hurd, P. Shears, “No more soft landings for software: liability for defects in an industry that has come of age”, 21 Santa Clara Computer & High Tech. L.J. 745 (2005) oraz L. Longdin, “Liability for defects in bespoke software: are lawyers and information scientists speaking the same language?”, International Journal of Law and Information Technology, Volume 8, Number 1, Oxford University Press 2000.

Skoro piszę na temat odpowiedzialności producenta za wadliwe oprogramowanie to chciaż marginalnie muszę wspomnieć o sprawach Kaczmarek v. Microsoft Corp., 39 F. Supp. 2d 974 (N.D. Ill. 1999) oraz In re AOL, Inc. Version 5.0 Software Litig., 168 F. Supp. 2d 1359 (S.D. Fla. 2001).

Bardzo istotny wyrok w sprawie Bragg v. Linden Research, Inc., 2007 U.S. Dist. LEXIS 39516 (D. Pa. 2007). Komentarze w temacie razem z treścią wyroku dostępne są na stronie www.slashdot.org. Rozmawiałem dwa dni temu na ten temat z Carey Lening i zgadzam się z nią, że ten wyrok będzie uchylony i zmieniony w trakcie apelacji. Jako dodatkową lekturę polecam do przeczytania artykuł R.D. Kunkel, “Recent Developments in Shrinkwrap, Clickwrap and Browsewrap Licenses in the United States”, Murdoch University Electronic Journal of Law, Volume 9, Number 3, September 2002.