Warszawski Sąd Apelacyjny w wyroku sygn. akt I ACa 1270/10, orzekł, że niekorzystanie z ochrony znaków towarowych czy podobnych oznaczeń firmy lub produktów grozi nie tylko przedawnieniem roszczeń, ale wręcz utratą prawa do ochrony. Spór dotyczył opakowań i znaków towarowych Vegeta Podrawka. Na temat czynów nieuczciwej konkurencji, dobrych obyczajów kupieckich i znaków towarowych Podravka wypowiadał sie wcześniej Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 2 stycznia 2007 r., sygn. V CSK 311/06, opublikowany w Biul. SN Nr 5/2007, poz. 11.
Archiwum dla kategorii: prawo RP
Prawo znaków towarowych i nieuczciwej konkurencji, sprawa I ACa 1270/10
Tuesday, May 25th, 2010Prawo telekomunikacyjne
Thursday, February 18th, 2010Rada Ministrów RP przyjęła projekt nowelizacji ustawy Prawo telekomunikacyjne, w krótym przewidziano m.in. zmianę definicji abonenta. Takie działanie ustawodawcy wymusił wyrok Trybunału Sprawiedliwości WE w sprawie C-492/07.
Prawo komputerowe
Monday, February 1st, 2010Lub jak kto woli prawo informatyczne. Rzeczpospolita publikuje artykuł zatytułowany “CD zastąpi protokolanta“, który poniekąd dotyczy zagadnień IT, wiec odnotuje to na stronie dla celów archiwalnych.
Od połowy roku rusza nagrywanie rozpraw. Po cywilnych także karnych, a nawet śledztw. Po kilku latach przymiarek projekt jest gotowy.
(…)
Projekt noweli kodeksu postępowania cywilnego Ministerstwo Sprawiedliwości przekazało na posiedzenie rządu (ustawa ma wejść w połowie roku).Od lat wiadomo, że protokoły często nie oddają rzeczywistego przebiegu rozpraw, zarówno w małych procesach, np. o alimenty, jak i tych głośnych, ale do tej pory nie rozwiązano tego problemu. W praktyce wygląda to tak: świadek zeznaje, a sędzia po kilku zdaniach dyktuje protokolantowi „opracowane fragmenty zeznania”.
Coś przespałem albo muszę uważać na “ekspertów”
Friday, December 18th, 2009W artykule zatytułowanym “Nie zawsze podróbki są karalne”, opublikowanym w Gazecie Prawnej, Ekspert GP, 16/12/2009 r., str. E, Adam Makosz napisał:
Podrabianie znaków towarowych musi być dokonywane w celu wprowadzenia do obrotu. Ustawa nie definiuje pojęcia wprowadzenia produktów do obrotu (towarowego). Wyjaśnił je jednak Sąd Najwyższy. W uzasadnieniu wyroku z 24 maja 2005 r. (sygn. akt I KZP 13/2005) stwierdził, że wprowadzenie do obrotu oznacza pierwszą transakcję wyrobem. Przy tym rozstrzygająca jest chwila wydania rzeczy, gdyż w tym momencie osoba uprawniona traci nad nią kontrolę. Decydujące zatem dla przyjęcia, że towar został wprowadzony do obrotu, jest stwierdzenie, że uprawniony został pozbawiony faktycznej możliwości rozporządzenia danym przedmiotem. W pojęciu mieści się więc tylko pierwszy akt zaistnienia towaru w obrocie, a nie kolejne transakcje. Może to być przekazanie wyrobu po raz pierwszy w kraju: użytkownikowi, konsumentowi bądź sprzedawcy przez producenta, jego upoważnionego przedstawiciela lub importera. Art. 305 ust. 1 wprowadza więc odpowiedzialność karną jedynie za wprowadzenie do obrotu towarów oznaczonych podrobionym znakiem towarowym lub oznaczenie towarów takim znakiem w celu wprowadzenia ich do obrotu. Nie penalizuje natomiast samego obrotu takimi towarami.
Bardzo ciekawe stwierdzenie, w szczególności, kiedy weźmie się pod uwagę obecnie obowiązującą treść artykułu 305 ustawy Prawo własności przemysłowej z dnia 30 czerwca 2000 r. (Dziennik Ustaw 2001 Nr 49, poz. 508), tekst jednolity z dnia 13 czerwca 2003 r. (Dziennik Ustaw Nr 119, poz. 1117), późniejszymi zmianami.
1. Kto, w celu wprowadzenia do obrotu, oznacza towary podrobionym znakiem towarowym, zarejestrowanym znakiem towarowym, którego nie ma prawa używać lub dokonuje obrotu towarami oznaczonymi takimi znakami, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.
Artykuł 305 ust. 1 został zmieniony na podstawie przepisu artykułu 1 pkt 66) ustawy o zmianie ustawy – Prawo własności przemysłowej z dnia 29 czerwca 2007 r. (Dziennik Ustaw Nr 136, poz. 958), która weszła w życie 31 sierpnia 2007 r.
Polecam także lekturę Uchwały Sądu Najwyższego – Izba Karna z dnia 24 maja 2005 r., sygnatura akt I KZP 13/05 oraz Uchwały Składu Siedmiu Sędziów Sądu Najwyższego – Izba Karna z dnia 30 czerwca 2008 r., sygnatura akt I KZP 8/08.
Mieli opory ale opublikowali
Thursday, November 19th, 2009WIPO Magazine 6/2009, “Is Sampling Always Copyright Infringement?“. Krótki felieton, który napisałem wraz z Adamem Zielińskim.
Głośno i wyraźnie
Monday, November 16th, 2009Artykuł na stronie Rzeczpospolita zatytułowany “Pobieranie plików MP3 nie jest przestępstwem“.
Uporządkujmy zatem fakty. Przede wszystkim należy odróżnić pobieranie plików od ich udostępniania. To zasadnicze dla zrozumienia, czy łamie się prawo czy nie.
Prawodawcy…
Monday, November 16th, 2009Ministerstwo Finansów ogłosiło projekt zmian w ustawie Prawo telekomunikacyjne, który wprowadza art. 179a, a w nim znajdziemy taki twór prawny jak “Rejestr Stron i Usług Niedozwolonych”.
Art. 179a. 1. Prezes UKE prowadzi Rejestr Stron i Usług Niedozwolonych. Rejestr jest prowadzony w systemie informatycznym.
2. Prezes UKE, na żądanie podmiotu uprawnionego lub Służby Celnej, dokonuje niezwłocznie wpisu do Rejestru Stron i Usług Niedozwolonych danych pozwalających na identyfikację lokalizacji strony internetowej lub usługi zawierających:
1) treści propagujące faszystowski lub inny totalitarny ustrój państwa;
2) treści pornograficzne z udziałem małoletniego, treści pornograficzne związane z prezentowaniem przemocy lub posługiwaniem się zwierzęciem, treści pornograficzne zawierające wytworzony lub przetworzony wizerunek małoletniego uczestniczącego w czynności seksualnej;
3) treści, których prezentowanie umożliwia podstępne wprowadzenie w błąd, w celu osiągnięcia korzyści majątkowych, poprzez wyłudzenie informacji mogących służyć do dokonania operacji finansowych bez zgody dysponenta środków finansowych;
4) treści stanowiące niedozwoloną reklamę lub promocję albo informowanie o sponsorowaniu w rozumieniu ustawy z dnia o grach hazardowych (Dz. U. Nr poz. ) lub umożliwiające urządzanie gier hazardowych bez udzielonego zezwolenia lub uczestniczenie w tych grach.
3. Przedsiębiorca telekomunikacyjny świadczący usługi dostępu do Internetu, jest zobowiązany do niezwłocznego blokowania dostępu do stron internetowych lub usług wpisanych do Rejestru Stron i Usług Niedozwolonych.
4. Rejestr Stron i Usług Niedozwolonych jest jawny.
5. Podmiot, którego strona internetowa została objęta wpisem do Rejestru Stron i Usług Niedozwolonych, lub który udostępnia usługi objęte takim wpisem, może wystąpić do Prezesa UKE z wnioskiem o wykreślenie z Rejestru danych dotyczących tej strony internetowej lub usługi. Do wniosku dołącza się dokument potwierdzający tytuł prawny do posiadanej strony internetowej lub oświadczenie o świadczeniu usługi.
6. Prezes UKE niezwłocznie przekazuje wniosek, o którym mowa w ust. 5, organowi, na którego żądanie dokonano wpisu do Rejestru Stron i Usług Niedozwolonych.
7. W przypadku uwzględnienia wniosku, o którym mowa w ust. 5, organ, na którego żądanie dokonano wpisu do Rejestru Stron i Usług Niedozwolonych, przekazuje Prezesowi UKE informację o cofnięciu żądania. Prezes UKE niezwłocznie wykreśla wpis z Rejestru.
8. Organ, na którego żądanie dokonano wpisu do Rejestru Stron i Usług Niedozwolonych, odmawia cofnięcia żądania, w drodze decyzji, w przypadku gdy nie ustały przesłanki, o których mowa w ust. 2.
9. Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, wzór żądania dokonania wpisu do Rejestru Stron i Usług Niedozwolonych oraz sposób prowadzenia Rejestru, uwzględniając w szczególności przedstawienie w żądaniu i Rejestrze danych niezbędnych do wykonania obowiązku blokowania dostępu do stron internetowych lub usług i zapewnienie przejrzystości i dostępności Rejestru.
Więcej szczegółów na stronie Piotra Waglowskigo.
Wynalazek czy program komputerowy?
Tuesday, October 13th, 2009Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 10 czerwca 2009 r., sygnatura akt VI SA/Wa 2566/08 stwierdził, że
rzeczą Urzędu Patentowego będzie zatem ponowne rozpatrzenie sprawy w jej całokształcie i odniesienie się do twierdzeń i zarzutów strony przedstawionych we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy z uwzględnieniem powyższych wskazań i procedury administracyjnej, którą Urząd jest związany.
Niby nic wielkiego, ale jak przeczytacie wyrok w całości to zrozumiecie, że Urząd Patentowy będzie musiał m.in. przedstawić swoją opinię oraz ją odpowiednio uzasadnić w temacie co jest wynalazkiem a co programem komputerowym oraz dlaczego nie przyznaje zdolności patentowej tzw. rozwiązaniom “cyfrowym”.
W tym kontekście czekam także na decyzję EPO w sprawie G 3/08 oraz na wyrok amerykańskiego Federalnego Sądu Najwyższego w sprawie In re Bilski, 545 F.3d 943, 88 U.S.P.Q.2d 1385 (Fed. Cir. 2008).
Oczywiście, że był!
Tuesday, October 6th, 2009Wyrok zaoczny Sądu Okręgowego w Łodzi, X Wydział Gospodarczy z dnia 22 czerwca 2004 r., sygn. akt X GC 1245/03, Microsoft przeciwko Robertowi Rudeckiemu. Sprawa dotyczyła m.in. domen internetowych microsoft.pl oraz microsoft.com.pl. Serdeczne podziękowania dla Marcina Sochackiego za przypomnienie o tej sprawie. Niestety, nie posiadam treści tego orzeczenia.
Pytanie
Friday, October 2nd, 2009Drodzy czytelnicy. Mam prośbę, możecie mnie uświadomić i dokształcić udzielając odpowiedzi na następujące pytanie: czy wyrok Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z dnia 6 maja 2009 r., sygnatura akt I ACz 364/08 jest pierwszym w Polsce wyrokiem sądu powszechnego, który dotyczy tzw. cybersquattingu? Jeżeli nie, to proszę Was o wszelkie możliwe informacje na ten temat. Z góry wdzięczny jestem za każdą podpowiedź.
Kolor jako znak towarowy w prawie USA
Tuesday, June 16th, 2009Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 3 czerwca 2009 r., sygnatura akt IV CSK 61/09, w sprawie British Petroleum przeciwko Marcinowi S., potwierdził, iż kombinacja kolorów może być chronionym znakiem towarowym. Ciekawe orzeczenie w tej samej kwestii wydał Sąd Najwyższy Stanów Zjednoczonych w drodze writ of certiorari w sprawie Qualitex Co. v. Jacobson Products Co. Inc., 514 U.S. 159 (1995). W przedmiotowej sprawie, przedsiębiorstwo Qualitex od lat malowało produkowane przez siebie płyty do pras pneumatycznych (tzw. “press pads”) na charakterystyczny, zgniło zielony/oliwkowy kolor.
Pozwany, Jacobs Products, konkurent Qualitex, zaczął w 1989 roku używać bardzo podobnego odcieniu koloru zielonego na swoich prasach pneumatycznych, w następstwie czego Qualitex wystąpił przeciwko niemu przed Sądem Dystryktowym Stanów Zjednoczonych dla Centralnego Dystryktu Kalifornii (United States District Court for the Central District of California), oskarżając Jacobs Products o dopuszczenie się czynów nieuczciwej konkurencji. W 1991 Qualitex zarejestrował swój oliwkowozielony kolor jako znak towarowy, a następnie rozszerzył powództwo o zarzut naruszenia prawa ochronnego na tenże znak. Sąd Dystryktowy przychylił się do pozwu Qualitex. Niemniej jednak, Sąd Apelacyjny Stanów Zjednoczonych dla Dziewiątego Okręgu (United States Court of Appeals for the Ninth Circuit) uchylił wyrok swego poprzednika, orzekając iż sam kolor, samodzielnie i w oderwaniu, nie może podlegać ochronie prawnej jako znak towarowy.
Sprawa trafiła w trybie writ of certiorari przed Sąd Najwyższy, gdzie sędzia Breyer, w jednomyślnej opinii, uchylił decyzję Sądu Apelacyjnego dla dziewiątego Okręgu i stwierdził, że Lanham Act bardzo szeroko definiuje znak towarowy. Zgodnie z 15 U.S.C. § 1127 znakiem towarowym jest “każdy wyraz, imię, symbol, znak oraz każda kombinacja wyżej wymienionych”. Sędzia Breyer wyjaśniał, że kolory same w sobie mogą pełnić funkcje znaku towarowego ponieważ, mimo iż per se nie powodują skojarzeń z konkretnym produktem, to jednak mogą one z czasem nabrać tak zwanej “wtórnej zdolności odróżniającej” (secondary meaning) w skutek ich używania w obrocie gospodarczym. Tym sposobem kolor może pełnić funkcję znaku towarowego, tzn. identyfikować/wskazywać na źródło pochodzenia konkretnego produktu.
(a) That color alone can meet the basic legal requirements for use as a trademark is demonstrated both by the language of the Act, which describes the universe of things that can qualify as a trademark in the broadest of terms, 15 U. S. C. § 1127, and by the underlying principles of trademark law, including the requirements that the mark “identify and distinguish [the seller's] goods … from those manufactured or sold by others and to indicate [their] source,” ibid., and that it not be “functional,” see, e. g., Inwood Laboratories, Inc. v. Ives Laboratories, Inc., 456 U. S. 844, 850, n. 10. The District Court’s findings (accepted by the Ninth Circuit and here undisputed) show Qualitex’s green-gold color has met these requirements. It acts as a symbol. Because customers identify the color as Qualitex’s, it has developed secondary meaning, see, e. g., id., at 851, n. 11, and thereby identifies the press pads’ source. And, the color serves no other function. (Although it is important to use some color on press pads to avoid noticeable stains, the court found no competitive need in the industry for the green-gold color, since other colors are equally usable.) Accordingly, unless there is some special reason that convincingly militates against the use of color alone as a trademark, trademark law protects Qualitex’s use of its green-gold color. Pp. 162-166.
Przeczytajcie także wpis Tomka zatytułowany “Odzyskać Magente“, w którym pokrótce został poruszony problem kolorów będącymi znakami towarowymi.
Co cytuje Sąd?
Wednesday, June 3rd, 2009Sąd Najwyższy – Izba Cywilna, w wyroku z dnia 27 lutego 2009 r., sygnatura akt V CSK 337/08 stwierdza m.in.:
Sąd Najwyższy wielokrotnie wskazywał, że utworem podlegającym ochronie prawno-autorskiej jest każde dzieło, jeśli – przynajmniej pod względem formy – wykazuje pewne elementy twórcze, choćby minimalne (…) rozkłady kolejowe, książki kucharskie, wzory i formularze (por. orzeczenie SN z dnia 8 listopada 1932 r., Zb. OSN 1933, poz.7).
Problem w tym, że takiego wyroku po prostu nie ma. Jak słusznie zauważył Krzysztof Siewicz w komentarzu opublikowanym na stronie Piotra Waglowskiego.
Taką samą sygnaturę podają Prof. Barta i Markiewicz w Komentarzu wydanym przez ABC (teza 26 do art. 1, s. 75 w wyd III).
Działalność z Allegro
Thursday, May 28th, 2009Zgodnie z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 4 marca 2009 r., sygnatura akt I SA/Op 239/08:
Dokonując transakcji w Internecie w sposób zorganizowany i ciągły podatnik powinien zarejestrować działalność gospodarczą i odprowadzać należne z tego tytułu podatki. Prowadzenie firmy z wykorzystaniem sieci internetowych wiąże się też z takimi samymi obowiązkami podatkowymi jak prowadzenie działalności gospodarczej w sposób tradycyjny, w tym w szczególności prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów w sposób zapewniający ustalenie dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy.
Polecam także artykuł dostępny na stronie internetowej Rzeczpospolitej zatytułowany “Handel na Allegro to nic innego jak działalność gospodarcza“.
PIT, IT i IP
Thursday, May 21st, 2009– Wykupiłam kilka domen, na których firma mająca siedzibę w Stanach Zjednoczonych umieszcza reklamy. Ja z tego tytułu otrzymuję wynagrodzenie płatne na pay pal lub konto kilka razy w roku. Nie mam żadnych faktur ani rachunków. Nie prowadzę działalności gospodarczej. Jak w tej sytuacji rozliczyć podatek?
(…)
To oznacza, że dochody uzyskiwane przez czytelniczkę z tytułu działalności wykonywanej osobiście na rzecz firmy amerykańskiej podlegają opodatkowaniu wyłącznie w Polsce. Potwierdzają to interpretacje Izby Skarbowej w Poznaniu z 13 stycznia 2009 r. (ILPB2/415-679/08-2/AJ) i Izby Skarbowej w Bydgoszczy z 17 marca 2008 r. (ITPB1/415-797/07/PS).
Szczegóły sprawy dostępne są w artykule Rzeczpospolitej pod tytułem “Jaki PIT od wynajęcia internetowej witryny pod reklamy“.
Czy SIWZ to utwór?
Wednesday, April 29th, 2009Czy specyfikacja istotnych warunków zamówienia (SIWZ) może być chroniona przez prawo autorskie? Jakiś czas temu wspominał o tym zagadnieniu artykuł dostępny na stronie internetowej dziennika Rzeczpospolita. Tymczasem dzielna i pełna poświęceń ekipa serwisu orzecznictwo.net wydobyła wyrok Sądu Najwyższego z 27 lutego 2009 r., sygnatura akt V CSK 337/08, który zawiera dywagacje na zadane na początku pytanie. Niedługo coś więcej na ten temat.
Artykuł czyli drobna puenta i errata…
Monday, April 13th, 2009We wpisie poniżej zaprezentowałem motyw lub może lepiej utwór przewodni do artykułu “Sampling and scratching in US copyright and Polish law: a comparative analysis“.
Jestem zobowiązany dodać, że sample “copyright infringement” nagrał specjalnie dla nas, jak zwykle niezawodny i pomocny, Artur Zawiasiński. Natomiast zasmucił nas fakt, że wydawca nie skorzystał z możliwości jakie daje format PDF, a takie rozwiązanie sugerowaliśmy i nie osadził w wersji elektronicznej, sampli będacych “ilustracjami” poszczególnych spraw sądowych i omawianych zagadnień. Są one udostępnione jako oddzielne pliki do pobrania. W związku z tym pracujemy nad wersją 2.0 artykułu. Nie mylcie tego z pomyłką pojęciową w postaci web 2.0. ;)
Wspomniany na samym początku artykuł kończy się następująco.
Since the Polish courts have not produced any decisions concerning the use of scratches and samples, a legal analysis of such activities can be, as in this article, performed only on the basis of abstract regulation. In the light of on one hand the heritage of American case law and on the other of the analysis of the Polish law, there seems to be one controversial conclusion: the Polish quotation right provides for the ability to use samples without the consent of copyright owners of original works if some conditions are met. Nowadays music (or broadly speaking all kinds of creativity) increasingly often turns to the past and remakes, sometimes truly creatively, the existing works. Paradoxically, the Polish author’s rights law with its general provision in Article 29, section 1 and some imperfections in it notwithstanding, is more realistic and addresses creators’ needs better than the American copyright law.
Sample i skrecze i prawo
Monday, April 6th, 2009Napisałem, a w zasadzie stworzyłem wspólnie z Adamem Zielińskim i Grzegorzem Czerkasow (DJ TWISTER) pewien artykuł. Tytuł brzmi “Sampling and scratching in US copyright and Polish law: a comparative analysis”. Artykuł został opublikowany w Journal of Intellectual Property Law & Practice, 2009 4: 353-359. Poniżej możecie posłuchać motyw, temat przewodni artykułu – plik MP3 został dołączony jako jego integralna część.
Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.
Ten utwór został opublikowany na następujących warunkach: Creative Commons Attribution-Share Alike 3.0 United States License.
Moja historia moje dane osobowe
Monday, March 30th, 2009Podoba mi się wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 marca 2009 r., sygnatura akt II SA/Wa 1495/08.
Należy zatem przyjąć, iż zgodnie z treścią art. 6 ust. 2 uodo o tym, czy mamy do czynienia z danymi osobowymi, decydują nie tylko wiadomości dotyczące aktualnej sytuacji osoby fizycznej, ale także informacje odnoszące się do tego co robiła i kim była w przeszłości. Oznacza to, że również takie dane podlegają ochronie przewidzianej w ustawie o ochronie danych osobowych.
Nie mam konta w serwisie nasza-klasa.pl i bardzo nie chcę takiego posiadać a moje klasy i grupy na studiach wspominam z ogromną sympatią.
Haracz czy opłaty remuneracyjne?
Tuesday, March 10th, 2009Krótki artykuł zatytułowany “Prawo autorskie kontra domniemanie niewinności“.
Pytanie prawne w tej sprawie skierował do Trybunału wrocławski Sąd Apelacyjny. Chodzi o art. 20 ust. 1 pkt 2 prawa autorskiego. Mówi on, że importerzy urządzeń kopiujących muszą płacić na rzecz twórców nawet 3 proc. wartości każdej sprowadzonej kserokopiarki, skanera czy innego urządzenia kopiującego. Opłaty pobierane są na poczet korzystania za pomocą tych urządzeń z utworów chronionych prawami autorskimi. Pieniądze trafiają do dwóch stowarzyszeń zbiorowego zarządzania prawami autorskimi, które powinny przekazywać je twórcom i wydawcom.
Ciężar prewencji
Monday, February 9th, 2009Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 5 lutego 2009 r., sygnatura akt I CSK 331/08 (jak pojawi się uzasadnienie to “wydobędziemy” do serwisu orzecznictwo.net) został trafnie skomentowany w tytule artykułu Rzeczpospolitej “Nie wolno zastawiać pułapek na abonentów“.
Sędzia Krzysztof Pietrzykowski zaznaczył, że wyrok ma także znacznie prewencyjne, bo takie sprawy mogą się jeszcze zdarzać. Operator, który czerpie korzyści z udostępniania łączy podmiotów świadczących wysokopłatne usługi ma chronić swych abonentów przed takimi pułapkami. Zasada powinna być inna, niż przyjęta przez TP SA: to nie na żądanie klienta blokada powinna być założona, lecz na jego żądanie odblokowana.
Nie będziesz naruszał prawa ochronnego na znak
Friday, January 23rd, 2009Pewna początkująca agencja reklamowa zamieściła na swojej stronie internetowej prezentację “Dekalog Reklamy”. W animacji wykonanej w technologii Flash umieszczono m.in. znak towarowy Apple z podpisem: “Nie będziesz miał Bogów cudzych przede mną”, znak towarowy Volvo – “Nie zabijaj”, znak towarowy Winiary – “Nie cudzołóż”, Gerda – “Nie kradnij”. Jeden z założycieli agencji stwierdził:
- Nie chcieliśmy nikogo urazić, a jedynie wzbudzić dyskusję w środowisku. Nie spytaliśmy reklamodawców o zdanie, działając w dobrej wierze i licząc na ich wysoką kulturę.
Liczyłbym bardziej na wyrozumiałość prawników. Ustawa Prawo własności przemysłowej z dnia 30 czerwca 2000 r. (Dziennik Ustaw 2001 Nr 49, poz. 508), tekst jednolity z dnia 13 czerwca 2003 r. (Dziennik Ustaw Nr 119, poz. 1117), z późniejszymi zmianami.
Rozdział 5
Prawa ochronne na znaki towarowe
Art. 153.
1. Przez uzyskanie prawa ochronnego nabywa się prawo wyłącznego używania znaku towarowego w sposób zarobkowy lub zawodowy na całym obszarze Rzeczypospolitej Polskiej.Art. 154.
Używanie znaku towarowego polega w szczególności na:
(…)
3) posługiwaniu się nim w celu reklamy.
Informację na ten temat dostałem od Piotra Waglowskiego, który na pytanie o źródło odpowiedział, że “krasnal przyniosl”. Dla zainteresowanych mam plik SWF.
Prostowania prawa
Thursday, January 22nd, 2009Dla zainteresowanych prawem IT. Dzisiejszy wyrok Trybunału Sprawiedliwości WE w sprawie C-492/07, Komisja vs. Rzeczpospolita Polska. Komisja Wspólnot Europejskich postulowała w skardze do Trybunału o stwierdzenie, że nie dokonując prawidłowo transpozycji dyrektywy 2002/21/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie wspólnych ram regulacyjnych sieci i usług łączności elektronicznej (dyrektywy ramowej) (Dz.U. L 108, s. 33, a w szczególności jej art. 2 lit. k) dotyczącego pojęcia “abonent”, Rzeczpospolita Polska uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy tej dyrektywy. Trybunał stwierdził co następuje.
1) Nie dokonując prawidłowo transpozycji dyrektywy 2002/21/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie wspólnych ram regulacyjnych sieci i usług łączności elektronicznej (dyrektywy ramowej), a w szczególności jej art. 2 lit. k) dotyczącego pojęcia „abonent”, Rzeczpospolita Polska uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy tej dyrektywy.
Dosłownie prawnoporównawcze
Thursday, January 15th, 2009Ustawa o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw z dnia 24 października 2008 r. (Dziennik Ustaw Nr 214, poz. 1344), która weszła w życie 18 grudnia 2008 r. Przedstawiam nieoficjalne tłumaczenie na język angielski.
Chapter XXXIII. Offences against the protection of information
Article 265. § 1. Whoever discloses or, in violation of the law, uses information which constitutes a state secret
shall be subject to the penalty of deprivation of liberty for a term of between 3 months and 5 years.
§ 2. If the information specified in § 1 has been disclosed to a person acting in the name of or for a foreign entity, the perpetrator
shall be subject to the penalty of deprivation of liberty for a term of between 6 months and 8 years.
§ 3. Whoever unintentionally discloses the information specified in § 1, with which he has become acquainted in the performance of his official function or authorisation delegated to him
shall be subject to a fine, the penalty of restriction of liberty or the penalty of deprivation of liberty for up to one year.
Article 266. § 1. Whoever, in violation of the law or obligation he has undertaken, discloses or uses information with which he has become acquainted with in connection with the function or work performed, or public, community, economic or scientific activity pursued
shall be subject to a fine, the penalty of restriction of liberty or the penalty of deprivation of liberty for up to 2 years.
§ 2. A public official who discloses to an unauthorised person information which is an official secret or information with which he has become acquainted in the performance of his official duties and whose disclosure can endanger a legally protected interest
shall be subject to the penalty of deprivation of liberty for up to 3 years.
§ 3. The prosecution of the offence specified in § 1 shall occur on a motion of the injured person.
Article 267. § 1. Whoever, without being authorised to do so, acquires information not destined for him, by opening a sealed letter, or connecting to a wire that transmits information or by breaching electronic or bypass, electronic, magnetic, information or other special protection for that information
shall be subject to a fine, the penalty of restriction of liberty or the penalty of deprivation of liberty for up to 2 years.
§ 2. The same punishment shall be imposed on anyone, who without being authorised to do so acquires access to whole or part of an information system.
§ 3. The same punishment shall be imposed on anyone, who, in order to acquire information to which he is not authorised to access, installs or uses tapping, visual detection or other special equipment.
§ 4. The same punishment shall be imposed on anyone, who imparts to another person the information obtained in the manner specified in § 1-3 discloses to another person.
§ 5. The prosecution of the offence specified in § 1–4 shall occur on a motion of the injured person.
Article 268. § 1. Whoever, not being himself authorised to do so, destroys, damages, deletes or alters a record of essential information or otherwise prevents or makes it significantly difficult for an authorised person to obtain knowledge of that information,
shall be subject to a fine, the penalty of restriction of liberty or the penalty of deprivation of liberty for up to 2 years.
§ 2. If the act specified in § 1 concerns the record on an electronic information carrier, the perpetrator shall be subject to the penalty of deprivation of liberty for up to 3 years.
§ 3. Whoever, by committing an act specified in § 1 or 2, causes a significant loss of property
shall be subject to the penalty of deprivation of liberty for a term of between 3 months and 5 years.
§ 4. The prosecution of the offence specified in § 1-3 shall occur on a motion of the injured person.
Art. 268a. § 1. Whoever, without being authorised to do so, destroys, damages, removes, changes lub makes an access to data difficult or in a significant way disrupts or prevents from the automatic process, gathering or transmission of such data,
shall be subject to the penalty of deprivation of liberty for up to 3 years.
§ 3. Whoever, by committing an act specified in § 1, causes a significant loss of property
shall be subject to the penalty of deprivation of liberty for a term of between 3 months and 5 years.
§ 3. The prosecution of the offence specified in § 1 or 2 shall occur on a motion of the injured person.
Article 269. § 1. Whoever destroys, deletes or changes a record on an electronic information carrier, having a particular significance for national defence, transport safety, operation of the government or other state authority or localgovernment, or interferes with or prevents automatic collection and transmission of such information
shall be subject to the penalty of deprivation of liberty for a term of between 6 months and 8 years.
§ 2. The same penaly should apply to a person who commits offences mentioned in § 1, by destroying or replacing the information carrier or by destroying or damaging a device serving for automatic processing, gathering or transfering of information data.
Art. 269a. Whoever, without being authorised to do so, by transmission, destroy, removing, damaging or changing information data, in significant manner disrupts the work of a computer system or a teleinformatic network,
shall be subject to the penalty of deprivation of liberty for a term of between 3 months up to 5 years
Art. 269b. § 1. Whoever, produces, acquires, sells off or makes available to other persons devices or computer software adapted to perform a crime mentioned in art. 165 § 1 pt 4, art. 267 § 2, art. 268a § 1 or § 2 in connection with § 1, art. 269 § 2 or art. 269a, and computer passwords, access codes or other data that allow for the access to information stored in a computer system or teleinformatic network,
shall be subject to the penalty of deprivation of liberty for up to 3 years.
§ 2 In case of a conviction for an offense referred to in § 1, the court rules the forfeiture of items, and may decide their forfeiture if they were not the property of the perpetrator.
Dla wygody wszystkim zainteresowanym udostępniam wersje polskojęzyczną i anglojęzyczną w jednym pliku ODT, 14KB. Będę wdzięczny za wszelkie uwagi co do treści tłumaczenia.
O rejestracji stron internetowych jako prasy napisaliśmy w prasie i w internecie
Wednesday, January 14th, 2009Z Piotrem Waglowskim napisałem do popularnego na zachodzie czasopisma prawniczego “Computer and Telecommunications Law Review” (w którym mam również zaszczyt pełnić funkcję korespondenta krajowego) artykuł na temat znanej sprawy Leszka Szymczaka – “Polish Courts Say Websites Should Be Registered As Press”. Artykuł można znaleźć w płatnej bazie Westlaw lub kupić papierowe wydanie CTLR, a sugerowane cytowanie dla artykułu brzmi: C.T.L.R. 2009, 15(1), 9-14. Trochę nam to nie pasowało, więc na moją prośbę Piotr opublikował artykuł u siebie na stronie we wpisie zatytułowanym “Polish Courts Say Websites Should Be Registered As Press“. Jest też ciąg dalszy sprawy pana Szymczaka. Polecam wpis Piotra pod tytułem “Wyrok w sprawie GBY.pl (oskarżony wygrał część sprawy, która dotyczy odpowiedzialności za “materiał prasowy”)“. Wyrok Sądu Rejonowego w Słupsku, II Wydział Karny, z dnia 16 grudnia 2008 r., sygnatura akt II K 367/08.
Staty na koniec roku
Tuesday, December 30th, 200827 listopada br. wysłałem do Ministerstwa Sprawiedliwości e-mail z prośbą o udostępnienie informacji i oficjalnych danych, które mógłbym wykorzystać we wpisie dotyczącym prac nad polskim sądownictwem w zakresie prawa własności intelektualnej. Taki wpis chciałbym opublikować na stronie class46.eu, w celu poinformowania miedzynarodowego grona entuzjastów, praktyków i teoretyków prawa “IP”, no i oczywiście ku chwale ojczyzny.
(…)
Jestem zainteresowany uzyskaniem statystyk za lata 2006, 2007, pierwsza polowa 2008 r., dotyczacych spraw z zakresu prawa autorskiego, prawa wlasnosci przemyslowej i zwalczania nieuczciwej konkurencji (kolejno wg nr symbolu spraw sadowych: 034, 033, 652, 653) rozpatrywanych przez sady okregowe i sady apelacyjne oraz informacji dot. wpływu spraw do Sądu Okręgowego w Warszawie – Sądu Wspólnotowych Znaków Towarowych i Wzorów Przemys³owych.Bede bardzo zobowiazany za przekazanie powyzej wspomnianych informacji statystycznych.
(…)
Tego samego dnia miałem już wstępną odpowiedź w mojej skrzynce. Byłem bardzo pozytywnie zaskoczony.
Biuro Ministra
Wydział Informacji
BM-VI-066-500/08
Sz. P.
Marlena Gilewicz
Naczelnik Wydziału Statystyki
Departament Organizacyjny
Zgodnie z § 8 b zarządzenia Ministra Sprawiedliwości Nr 61/05/DO z dnia 1 września 2005 r. w sprawie udostępniania informacji publicznej w Ministerstwie Sprawiedliwości, uprzejmie przekazuję wniosek pana Tomasza Rychlickiego, według kompetencji.
Jednocześnie, zwracam się z uprzejmą prośbą o udzielenie odpowiedzi bezpośrednio wnioskodawcy i przesłanie jej kopii do Wydziału Informacji w Biurze Ministra w celu zaewidencjonowania.
Z poważaniem,
Aneta Dróbecka
Starszy Specjalista
W dniu dzisiejszym, drogą elektroniczną, otrzymałem z Ministerstwa Sprawiedliwości odpowiedź.
DO-II-066-139/2008
Pan
Tomasz RychlickiW nawiązaniu do korespondencji z dnia 27 listopada br. w sprawie udostępnienia informacji statystycznych Wydział Statystyki uprzejmie przesyła w załączeniu dane statystyczne z zakresu ewidencji spraw dotyczących ochrony praw autorskich, własności przemysłowej, a także dotyczące ochrony konkurencji za lata 2006 – I p. 2008 roku.
Proszę uprzejmie, o przyjęcie przeprosin za opóźnienie w doręczeniu odpowiedzi, co było związane z nadmiarem pilnych zadań oraz czasową niedyspozycją zdrowotną pracowników Wydziału.
Z poważaniem,
w zastępstwie Naczelnika Wydziału
Statystyki
główny specjalista
/-/ Justyna Kowalczyk
W załącznikach znalazłem nastepujące pliki:
066_139_2008 własność przemysłowa, prawa autorskie 2006 -Ip.2008- T-30.12.2008.xls,
066_139_2008 ochrona konkurencji 2006 – T- 29.12.2008.PDF,
066_139_2008 ochrona konkurencji 2007 – T- 29.12.2008.PDF,
066_139_2008 ochrona konkurencji Ip. 2008 – T- 29.12.2008.PDF.
Trochę martwi mnie format otrzymanych załączników i fakt, że takie dane nie są publicznie (w BIP, w Internecie na stronie Ministerstwa Sprawiedliwości) dostępne. Przynajmniej ja tego nigdzie nie znalazłem. Na koniec polecam mój wcześniejszy wpis zatytułowany “Trochę statystyk“.
POseł “pirat”
Tuesday, December 23rd, 2008W artykule dostępnym na stronie www.wp.pl można przeczytać m.in.
Prokuratura zarzuciła Tomaszowi Sz., że ściągnął z internetu w celu osiągnięcia korzyści majątkowej bez zgody producenta nielegalnie skopiowane oprogramowanie do podróżowania przy pomocy GPS oraz że posiadał programy zdejmujące zabezpieczenia uniemożliwiające eksploatowanie oprogramowania komputerowego w pełnym zakresie.
Bardzo mnie ciekawi na jakiej podstawie prawnej oparty jest zarzut posiadania programów zdejmujących zabezpieczenia uniemożliwiające eksploatowanie oprogramowania komputerowego w pełnym zakresie. Czyżby słynny artykuł 1181 pkt 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych z dnia 4 lutego 1994 r. (Dzienik Ustaw Nr 24, poz. 83), tekst jednolity z dnia 17 maja 2006 r. (Dziennik Ustaw Nr 90, poz. 631), z późniejszymi zmianami?
“Piractwo”
Monday, December 22nd, 2008Na pół roku więzienia w zawieszeniu na dwa lata za komputerowe piractwo skazał Sąd Okręgowy w Koszalinie (Zachodniopomorskie) byłego już studenta Politechniki Koszalińskiej Łukasza D.
Artykuł na stronie www.onet.pl.
Trochę statystyk
Tuesday, November 25th, 2008Sprawy cywilne w zakresie własności przemysłowej, ochrony praw autorskich oraz dotyczących nieuczciwej konkurencji. Wpływ spraw w I półroczu 2008 r., wyglądał następująco:
1. Sądy Okręgowe (I instancja):
- Roszczenia z ustawy z dnia 30 czerwca 2000r. – Prawo własności przemysłowej (Dziennik Ustaw z 2003 r. Nr 119, poz. 1117, z późniejszymi zmianami), symbol 034 – ogołem 25.
- Ochrona praw autorskich, symbol 033 – ogółem 117.
- Sprawy dotyczące nieuczciwej konkurencji, symbol 652 – ogółem 93.
- Sprawy z zakresu ochrony znaków towarowych i wzorów użytkowych, symbol 653 – ogółem 89.
2. Sądy Apelacyjne (II instancja):
- Roszczenia z ustawy z dnia 30 czerwca 2000r. – Prawo własności przemysłowej (Dziennik Ustaw z 2003 r. Nr 119, poz. 1117, z późniejszymi zmianami), symbol 034 – ogołem 5.
- Ochrona praw autorskich, symbol 033 – ogółem 34.
- Sprawy dotyczące nieuczciwej konkurencji, symbol 652 – ogółem 24.
- Sprawy z zakresu ochrony znaków towarowych i wzorów użytkowych, symbol 653 – ogółem 23.
Wpływ spraw do Sądu Okręgowego w Warszawie – Sądu Wspólnotowych Znaków Towarowych i Wzorów Przemysłowych w 2007 roku wyniósł 29 spraw, natomiast w I półroczu 2008 roku – 20.
Polska porażka
Tuesday, November 18th, 2008Wyrok Trybunału Sprawiedliwości WE z dnia 13 listopada 2008 r. w sprawie C‑227/07, Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Rzeczypospolitej Polskiej.
1) Nie dokonując prawidłowo transpozycji art. 4 ust. 1 dyrektywy 2002/19/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie dostępu do sieci łączności elektronicznej i urządzeń towarzyszących oraz wzajemnych połączeń (dyrektywy o dostępie), Rzeczpospolita Polska uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy tej dyrektywy.
Co rzecznik może?
Wednesday, October 29th, 2008Na podstawie przepisów art. 4 ust. 1, ustawy o rzecznikach patentowych z dnia 11 kwietnia 2001 r. (Dziennik Ustaw Nr 49, poz. 509, z późniejszymi zmianami), zawód rzecznika patentowego polega na świadczeniu pomocy w sprawach własności przemysłowej osobom fizycznym, osobom prawnym oraz jednostkom organizacyjnym nieposiadającym osobowości prawne
Art. 2. Ilekroć w niniejszej ustawie jest mowa o sprawach własności przemysłowej – rozumie się przez to:
1) uzyskiwanie, zachowywanie, wykonywanie oraz dochodzenie praw odnoszących się do przedmiotów własności przemysłowej, a w szczególności do wynalazków, wzorów użytkowych, wzorów przemysłowych oraz topografii układów scalonych, a także do znaków towarowych, nazw handlowych i oznaczeń geograficznych,
2) zwalczanie nieuczciwej konkurencji w zakresie przedmiotów, o których mowa w pkt 1.
Jak widać na pierwszy rzut oka, zakres reprezentacji w przypadku spraw dotyczących zwalczania nieuczciwej konkurencji ujęty został dosyć wąsko. Potwierdził to wyrok Sądu Najwyższego z dnia 16 listopada 2004 r., sygnatura akt III CK 580/03, opublikowany w Orzecznictwie Sądu Najwyższego Izba Cywilna 2005/9/164/109.
Rzecznik patentowy może być pełnomocnikiem w postępowaniu sądowym, którego przedmiotem jest roszczenie wynikające ze zwalczania nieuczciwej konkurencji w zakresie przedmiotów, o których mowa w art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 11 kwietnia 2001 r. o rzecznikach patentowych (Dz.U. Nr 29, poz. 509 ze zm.).
Całe szczęście dla rzeczników patentowych, że pojawił się także wyrok Sądu Najwyższego z dnia 13 marca 2008 r., sygnatura akt III CSK 337/07, plik w formacie DOC. Treść z uzasadnieniem “wydobyłem” i umieściłem w serwisie www.orzecznictwo.net.
Rzecznik patentowy może być pełnomocnikiem procesowym w każdej sprawie o zwalczanie nieuczciwej konkurencji.